ناگفته ها در اقتصاد ایران/ موضوع: اقتصاد ایران

معمولا در ساختارهایی که اقتصاد حمایتی انجام نمیشود ساختار سرمایه داری سیاسی وجود دارد. آنها افرادی هستند که مخالف اقتصاد حمایتی هستند چرا که آن را شروعی برای تغییر ساختار سرمایه داری سیاسی می بینند. در ساختار سرمایه داری سیاسی قیمت ها هر سال چند برابر در مورد کالاهایی که نام سرمایه ای بر آن می گذارند افزایش می یابد. از سویی قیمت محصولات صنعتی و کشاورزی از ناحیه افزایش هزینه های جاری افزایش می یابد سوای آنکه در برخی مقاطع زمانی از طریق مفهوم بازار یعنی از طریق کاهش محصول میتوانند قیمت را چند برابر کنند.

آنچه در اقتصاد ایران گفته نمیشود آن است که تعیین قیمت به بازار مرتبط میشود در حالیکه تعیین قیمت ها به کسانی مرتبط می شود که اقتصاد حمایتی را اجرا نمی کنند در حقیقت قیمت ها معلول حمایت هستند و اگر قیمت ها بالا بود یعنی حمایت ها مبتنی بر اقتصاد حمایتی نیست و اگر قیمت ها پایین بود یعنی حمایت مبتنی بر اقتصاد حمایتی است. در مورد حمایتی که مبتنی بر اقتصاد حمایتی نیست میتوان مصادیق وام دهی را بیان کرد. دقت شود در ساختار سرمایه داری سیاسی این امکان است که نسخه های حمایتی مبتنی بر اقتصاد حمایتی وضع شود ولی در اجرا همان ها که حمایت مبتنی بر اقتصاد حمایتی را اجرا نمی کنند به نادرستی اجرا می کنند به طور مثال در ماجرای مسکن مهر حمایت ها هر چند که بلاعوض نبود ولی میتوانست در کاهش تورم جامعه ایفاد نقش کند ولی این حمایت ها به دست پیمانکاران بخش خصوصی آن طور که بایسته بود نرسید که سبب حفظ قیمت مسکن شهری شد به بیان دیگر مسکن مهر نتوانست تورم را کاهش دهد چرا که به نوعی بازار مسکن به دو نوع بازار مسکن مهر و مسکن شهری به علت کیفیت ساخت و مسائل مربوط به زیر ساخت ها و غیره تقسیم شد. از سویی منابع تخصصیص پیدا کرده در مسکن مهر در مسیر های سرمایه داری سیاسی هزینه شد که ضمن حفظ قیمت های تورمی در مسکن موجی بر موج های تورمی اضافه کرد.

بنابراین در ساختار سرمایه داری سیاسی راهکار برای اجرای حمایت مبتنی بر اقتصاد حمایتی از رهگذر های دیگر است که میتواند قابل اجرا و انجام باشد(مهم)..

ادامه نوشته..

بسم الله الرحمن الرحیم...